
«Ό,τι κάνω, θα το κάνω στον χρόνο μου»
Συχνά, το υποστηρικτικό περιβάλλον του ατόμου που έχει υποστεί βία, στην προσπάθειά του να αποδώσει δικαιοσύνη, ενδέχεται να πιέσει το άτομο να μιλήσει άμεσα, είτε στην αστυνομία είτε μέσω του να δημοσιοποιήσει το γεγονός. Η διαδικασία της καταγγελίας ή της καταγραφής δεν έχει σκοπό σε καμία περίπτωση να λειτουργήσει ως ένας δεύτερος ή επόμενος εξαναγκασμός. Η ψυχική διεργασία του τραύματος ακολουθεί τον δικό της, μοναδικό ρυθμό και οφείλουμε να τον ακολουθήσουμε, ενημερώνοντας ή/και περιμένοντας το άτομο να θελήσει το ίδιο να μιλήσει για αυτό, να αναφέρει ή να δημοσιεύσει ό,τι για εκείνο κάνει νόημα, ώστε να έχει τη δυνατότητα -αυτή τη φορά- να επιλέξει και να αναλάβει την δικιά του πορεία μέσα σε μία ήδη δυσφορική κατάσταση.
Το άτομο ενδέχεται να βρίσκεται σε κατάσταση σοκ, άρνησης ή έντονου σωματικού παγώματος. Η απαίτηση για άμεση δράση μπορεί να επιτείνει το άγχος και να προκαλέσει δευτερογενή τραυματισμό, επιβαρύνοντας τους ψυχικούς μηχανισμούς. Η αναφορά, καταγγελία ή/και η δημοσίευση ενός ομοτρανσφοβικού περιστατικού είναι μια βαθιά προσωπική απόφαση και για αυτό έχει αξία να συμβαίνει, όταν το άτομο αισθάνεται ψυχικά έτοιμο, επαρκώς θωρακισμένο να διαχειριστεί τις -πιθανές- συνέπειές της και είναι ενημερωμένο για αυτές.
Μπορείς να πάρεις τον χρόνο σου, να κλάψεις, να θυμώσεις και να επεξεργαστείς ό,τι έζησες μέσα σε ένα ασφαλές πλαίσιο, μακριά από κοινωνικές προσδοκίες και απαιτήσεις. Η δικαιοσύνη ξεκινά από τον σεβασμό στα δικά σου όρια.
*Σημείωση: Σε περιπτώσεις έντονης σωματικής βίας, είναι σημαντικό να υπάρχει έγκαιρη σωματική/ψυχολογική φροντίδα και καταγραφή των ευρημάτων, σύμφωνα με το προβλεπόμενο πρωτόκολλο, ώστε να μπορεί να διατηρηθεί η δυνατότητα αξιοποίησής τους σε περίπτωση μελλοντικής καταγγελίας.*